Nieuwjaarstoespraak 2021

Toespraak burgemeester Ahmed Marcouch

Beste Arnhemmer,

Weet u nog met welke wensen en dromen u een jaar geleden vooruit keek?
Nietsvermoedend, onbekommerd waren wij over wat het jaar tweeduizendtwintig ons zou brengen.

Het ging allemaal anders dan verwacht. Voor velen van ons was er ook verdriet, of ziekte. Misschien zelfs het verlies van een geliefde.

Ik denk aan u.

Én aan onze stad. In tijden van tegenspoed zien wij de veerkracht van Arnhemmers.
Onze onderwijzers vinden nieuwe manieren om les te geven. Onze ondernemers stropen de mouwen op en maken er het beste van. Onze hulpverleners,
zorgmedewerkers, mantelzorgers - staan allemaal klaar om ons te helpen; onze kinderen, onze volwassenen, eenzamen, zieken en geliefden. Wij zijn allemaal Arnhemmers als deze.

Zodra gevaar dreigt, gevaar voor onze gezondheid, voor onze gemeenschap - dan zie we die Arnhem Spirit. Dan komt het mooiste in ons naar boven.
Wat ons na de Slag om Arnhem lukte, doen we nu weer. Die mentaliteit: dat is de identiteit van onze stad. Daarom houden we zo van Arnhem.

We hebben oog voor elkaar. Volhouden, volharden. Dat helpt ons deze vreemde coronatijd te overwinnen. En van dat virus af te komen. Dat gaat ons lukken. Dat weet ik.

En dan daarna. Alles wat wij te boven komen, maakt ons sterker. Dat is ook nodigwant corona maakt pijnlijk duidelijk dat kwetsbare wijken nog kwetsbaarder worden.
En dat is waarom onze aanpak om de ongelijkheid in kwetsbare buurten met voorrang te verbeteren, nog meer noodzaak heeft gekregen. Omdat we vinden dat dat beschaving is.

We sluiten bondgenootschappen om de wijken waar het niet goed gaat met werk, onderwijs, of veiligheid - op te stuwen tot wijken waar ieder kind opgroeit met eentoekomst die schijnt en veelbelovend is, in plaats van vol met drempels en
donderwolken.

Dit is de toekomst die we ook na het virus willen waarmaken, zodat alle Arnhemse kinderen kunnen uitgroeien tot sterke persoonlijkheden.

Dat kan alleen als we de rol van opvoeder in onszelf vinden, en in de samenleving. Onze overheid mag best een voorbeeld nemen aan docenten. Meer opvoeder zijn, een sterke ouder. Niet alleen zorgen maken, maar ook betrokkenheid tonen bij wat
achter de voordeur geleden wordt aan armoede, zelfverwaarlozing, en onmacht als manifestaties van gemiste kansen. Zoals in Arnhem buurtgenoten doen, omkijken naar dat meisje dat niet goed meekomt op school, naar die buurjongen die naar
criminaliteit afglijdt, we moeten ons dat allemaal aantrekken.

Wanneer wij allemaal de ouder in onszelf vinden, is niemand wees.

Daar gaat het om bij kinderen, dat er mensen zijn die in hen geloven, die geloven in hun toekomst. Dat is zo typisch Arnhem: problemen doorstaan en bouwen aan onze toekomst.

Dan wordt een ieder gezien, krijgt elke wens, elke droom, in Arnhem zijn kans.

Ik wens u een gelukkig Nieuwjaar.